Moja putovanja

Sergijev Posad je grad koji se nalazi u Podmoskovlju, udaljen od Moskve 70 km. Nastaje na mestu gde je u XVI veku veliki ruski svetac Sergije Radonješki osnovao manastir. Trojice Sergijeva Lavra je najveći manastir Rusije i duhovni centar ruskog pravoslavja i duhovnosti, ranije rezidencija ruskog patrijarha. Manastirski kompleks je bio obnovljen za proslavu 700 godina rođenja osnivača manastira Sergija Radonješkog. Lavra je tvrđava opasana belim zidinama, unutar kojih se nalaze crkve i zgrade iz perioda od XV do XIX veka.

U toku posete Sergijevom Posadu obišli smo centralni deo manastira sa najznačajnijim crkvama: Crkvu Svete Trojice (iz XV veka) u kojoj se nalaze mošti Sergija Radonješkog, Uspensku crkvu (iz XVI veka), Trpezarijski hram ( iz XVII veka), Izvor svete vode, Zvonik sa najvećim zvonom u celom pravoslavnom svetu i druge crkve i verske objekte.

Tokom svoje istorije, Sergijev Posad je pretrpeo nekoliko opsada i uspešno služio kao bedem protiv stranih osvajača koji su želeli da pokore Moskvu. Iako je nastojao da ostane van politike, Sergije Radonješki je ipak odigrao ključnu ulogu u nekoliko istorijskih događaja. Njegovo mišljenje i mudrost izuzetno su cenili kako vladari, tako i običan narod. Na primer, Sergije je u 14. veku – periodu kada je zemlja patila od brojnih unutrašnjih sukoba – podstakao ruske kneževe i narod da se ujedine protiv tatarsko-mongolskih osvajača. Ubrzo nakon smrti, Pravoslavna crkva ga je kanonizovala, a poštuje ga i Katolička crkva. Hiljade hodočasnika svake godine posećuju manastir, a naročito Sabornu crkvu Svete Trojice, u kojoj se čuvaju mošti ovog svetitelja. Ova saborna crkva je takođe popularna turistička atrakcija jer se u njoj nalaze dela najpoznatijeg ruskog ikonopisca Andreja Rubljova.

Današnji manastirski kompleks obuhvata više od pedeset građevina i deset sabornih crkava. Centralna Saborna crkva Uspenja, ukrašena sa pet zlatnih i plavih kupola, podignuta je u 15. veku. Pored veličanstvenog ikonostasa, u sabornoj crkvi se nalazi i grobnica najkontroverznijeg ruskog vladara – Borisa Godunova. Tokom svoje vladavine, želeći da oda priznanje značaju Trojickog manastira, Godunov je ovoj svetinji uputio vredan dar. Po carevoj naredbi izliveno je nekoliko bakarnih zvona koja su postavljena na manastirske zvonike. Među njima se isticalo jedno koje je, usled određenog nedostatka, imalo izuzetno čist zvuk, zbog čega su ga ljudi prozvali „Labud”. Verovalo se da to zvono donosi sreću i da nagoveštava isključivo dobre vesti.

Manastirski zvonik je izgrađen 1770. godine i dostizao je visinu od 88 metara. Taj toranj je čak nadmašio visinu zvonika Ivana Velikog u moskovskom Kremlju, koji je dugi niz godina bio najviša građevina u Moskvi. Kao i mnoge druge građevine u manastiru, zvonik je bio jarkih boja i izgrađen u baroknom stilu, koji je carica posebno volela. Takođe, po nalogu Jelisavete, u manastiru je osnovana jedna od najvećih verskih obrazovnih ustanova.