Moja putovanja

Duž severne obale Baltičkog mora, na samom vrhu evropskog kontinenta nalazi se Finska, zemlja Deda Mraza i najvećeg broja jezera na svetu. Iako je geografski bliži Skandinaviji, glavni grad Finske –Helsinki svojom arhitekturom više podseća na samo dvestotinak kilometara udaljenu nekadašnju rusku prestonicu Sankt Petersburg, nego na gradove Švedske i Norveške.

1550. godine je švedski kralj Gustav Vasa naredio da se započne osnivanje grada koji bi bio glavni konkurent estonskom gradu Talinu. Grad je dobio ime Helsingfors, poznatiji kao Helsinki. Grad je izgoreo 1808. godine u požaru, tako da je njegov novi imidž baziran na ruskom imperijalnom stilu.
Centralna pijaca, Uspenski sabor – ruska pravoslavna crkva, trg Senat, helsinška katedrala i železnička stanica su samo neke od znamenitosti koje možete videti u Helsinkiju.

Helsinška katedrala
Kao što svaki grad ima građevinu koja vremenom postane njegov prepoznatljivi simbol, tako je i sa Helsinškom katedralom. Ova monumentalna evangelističko-luteranska crkva u neoklasičnom stilu, izgrađena je u 19. veku na mestu prethodne, manje crkve. Smeštena je na Trgu senata, jednom od najprostranijih gradskih trgova, a sa njenih bočnih strana su pozicionirane glavna zgrada Univerziteta na zapadu, te zgrada Vlade na istoku. Na jugoistočnom delu trga smeštena je kuća Sederholm, koja važi za najstariju kamenu kuću u gradu.

Uspenski sabor
Nakon što je Helsinki postao glavni grad Finske 1812. godine, u vreme kada je ona bila pod ruskom upravom, car Aleksandar I je doneo dekret o izgradnji dve katedrale, luteranske i pravoslavne. Tako je, paraleno sa katedralom, građena i ova crkva, koja je dovršena nešto kasnije. Izgradnja Uspenske crkve je finansirana uglavnom prilozima vernika i privatnih donatora, a cigla od koje je podignuta je dovezena sa ostataka Bomarsundske tvrđave, razrušene u Krimskom ratu. 

Glavna željeznička stanica
Pored dve katedrale, zgrada željezničke stanice je verovatno najupečatljivije helsinško zdanje. Masivna granitna građevina predstavlja najvažnije čvorište finske željeznice, te kroz nju svakodnevno prostruji oko 400 hiljada ljudi. Zgrada željeznice ima i svojevrsnu arhitektonsku i umentičku vrednost, najviše zahvaljujući tornju sa satom i četiri kipa koja krase njenu fasadu. Lyhdynkantajat ili u prevodu nosači fenjera je grupa statua koje je dizajnirao finski arhitekta Emil Wikström u Art Nouveau stilu.

Temppeliaukio Kirkko – “crkva u steni”
Skoro 50 godina ova luteranska crkva izmamljuje uzdahe i najvećim nevernicima zbog svoje arhitekture. Materijal koji dominira jeste kamen. Naročito je zanimljiv plafon koji je urađen od bakra i polukružnog je oblika. Spolja gledano, crkva podseća na zaglavljeni svemirski brod. Građevina je izuzetno akustična i u njoj se organizuju koncerti klasične muzike.

Iz Stokholma do Helsinkija, i nazad, smo putovali brodom kompanije Viking Line, kruzerom kapaciteta od oko 4 hiljade putnika koji je obilovao najrazličitijim sadržajima kao što su restorani, prodavnice, barovi i sl. Tokom plovidbe imali smo priliku da uživamo u fantastičnom zalasku sunca nad Baltičkim morem (negde oko 23h).