Moja putovanja

Prvo naselje na obali Elbe osnovali su Sloveni u XII veku i nazvali ga Draždani (Drežďany), što na jeziku Lužičkih Srba označava ljude iz šume. Kao prestonica tadašnje saksonske kraljevine, grad doživljava procvat u XVIII veku, kada je prvobitno izgrađen najveći deo današnjeg Starog grada (Altstadt), a tokom XIX veka postaje i značajan industrijski i umetnički centar. Prelomni trenutak u istoriji grada dešava se u februaru 1945. godine, kada je skoro čitavo jezgro Starog grada uništeno savezničkim bombama. Međutim, današnja lepota centra Drezdena najviše duguje istrajnosti kojom su njegovi stanovnici pažljivo obnovili veliki deo devastiranih građevina, uglavnom na osnovu starih slika i fotografija, zbog čega danas Drezden nazivaju i “grad Feniks”.

Drezdenski dvorac – Dvorac u Drezdenu je od 16. do 19. veka bio rezidencija kraljeva i kneževa Saksonije, a danas je pretvoren u muzej, umetnički dragulj koji čuva zbirku vrednih i dragocenih predmeta. Palata se sastoji od nekoliko muzeja, koji čuvaju predmete kralja Avgusta II Snažnog, koji su neprocenjive vrednosti, kao što je čuveni “Zeleni dijamant”.
Palata Cvinger je glavni spomenik arhitekture centra u Drezdenu, sagrađena u prvoj polovini 18. veka. Ovo kulturno zdanje, jedno od najpoznatijih baroknih dela u Nemačkoj, prepuno je muzeja, dragulja, oružja, kostima i umetničkih dela poznatih baroknih i renesansnih umetnika.
Nedaleko od palate Cvinger, blizu obale reke Elbe, smeštena je Bogorodičina crkva i smatra se jednom od najlepših evanđelističkih crkava u Nemačkoj. Crkva je tokom bombardovanja u Drugom svetskom ratu srušena i neko vreme je bila ostavljena da stoji tako, kao ratni spomenik. Međutim, ponovna izgradnja je trajala između 1995. i 2005. godine. Bogorodičina crkva je rekonstruisana na osnovu sačuvanih fotografija mladenaca koji su se u njoj venčavali pre rata.
Drezdensku katedralu podigli su vladari iz kuće Vetin, koji su u 18.veku pod vladavinom Avgusta II prešli u katoličanstvo i u tu čast, sagradili crkvu. Projektovao ju je rimski arhitekta Gaetano Kjaveri, a nalazi se na zapadnom delu Brilove terase, pored reke Elbe. 
Brilova terasa – Poznata “Terasa” spaja katedralu sa stepeništem koje datira iz vremena kada je ovaj grad imao ogromne zidine. Ime je dobila po državniku iz 18. veka,  Hajnrihu fon Brilu. Duž terase, smeštene kraj reke Elbe, nalaze se zgrade u klasičnom stilu, a na terasi je mnoštvo statua, kao i očaravajuća Akademija umetnosti i Muzej moderne umetnosti u poznatoj zgradi Albertinum.
Opera Zemper – Zgrada opere je otvorena 1878. godine i jedna je od najznačajnijih i najcenjenijih u Evropi. Nazvana je po Gotfridu Zemperu, tvorcu ove božanstvene građevine. Zgrada je bila oštećena tokom Drugog svetskog rata, ali je potpuno obnovljena osamdesetih godina. Fasada je ukrašena statuama cenjenih umetnika kao što su Molijer, Euripid, Sofokle, Gete, Šekspir, Šiler.
Sa zadnje strane jedne od dvorskih zgrada nalazi monumentalna zidna kompozicija zvana Procesija kraljeva (Fürstenzug), na kojoj su predstavljeni svi vladari Saksonije – osim poslednjeg, koji u vreme izvođenja kompozicije (1904-1907) još uvek nije stupio na presto. Kompozicija je visoka deset a duga preko sto metara i izrađena je od preko 23.000 komada najfinijeg majsenskog porcelana, a srećnom igrom slučaja bombardovanje je preživela gotovo neoštećena.